Gerard Engels

Brons, de oudst bekende metaallegering, dwingt respect af bij Gerard Engels (1945): "Brons is mooi en straalt ondanks het feit dat het een metaal is, toch warmte uit". Na zijn academietijd, waar de voorkeur gegeven werd aan abstracte vormen, ontdekte Gerard Engels tijdens de restauratie van oude houten Madonnabeelden dat het werken met figuren hem veel meer voldoening gaf. Die beelden hebben hem bovendien geconfronteerd met het klassieke schoonheidsideaal van het menselijk lichaam: een aspect dat in zijn werk regelmatig naar voren komt.

Gerard Engels heeft een eigen manier van boetseren en ook zijn bronzen hebben een heel eigen stijl: individueel, figuratief met een grote mate van abstractie.

De beelden worden in aanvang vanuit de romp opgebouwd uit dunne plaatjes harde was. De opbouw is uiteindelijk in het bronzen beeld letterlijk te zien: de plaatjes passen niet perfect aan elkaar zodat hier en daar wat open plekken vallen. Bovendien ontbreken meestal de ledematen, om de reden dat het beeld voor hem al klaar was zonder benen, armen of hoofd. “Het telkens weer opnieuw gefascineerd worden door de abstracties waaruit de tors is opgebouwd, of de herkenbare figuur tot abstractie verwerken. Het ontdekken dat abstracties leven bevatten. Dat is voor mij beeldhouwen.”

Gerard Engels is gespecialiseerd in monumentale- en omgevingsvormgeving en volgde zijn opleiding aan de Academie voor Industriële Vormgeving te Eindhoven.