Hans Parlevliet
Uiterst gedetailleerde en heldere landschappen ontstaan in de fantasierijke gedachtewereld van de schilder.
Aankomende tentoonstelling:
11 februari t/m 13 maart 2011
SNEL ZOEKEN
Schilders
- Gerard van de Weerd
- Flip Gaasendam
- René Jansen
- Ben Rikken
- Rein Pol
- Albert Greving
- Herman van Hoogdalem
- Antoine Vincent
- Sandro Negri
- Hans Musters
- Sophie Amauger
- Corry Kooy
- Mattie van der Veen
- Simeon Nijenhuis
- Michiel Schrijver
- Ruud Verkerk
- Hans Parlevliet
- Eddy Stevens
- Chris Herenius
- Ingrid Smuling
- Herman Tulp
Beeldhouwers
- Lotta Blokker
- Marlies Heylmann
- Marion Visione
- Anita Franken
- Leon Veerman
- Gerard Engels
- Frans van Straaten
- Peter Erftemeyer
- Maïté Duval
- Anton ter Braak
- Natasja Bennink
- Romee Kanis
- Piets Althuis
- Ernest Joachim
- Jelle Leek
- Coba Koster
- Evert van Hemert
- Erwin Meijer
- Jan de Graaf
- Miep Maarse
- Ann Michielsen
Dotter, olieverf op paneel, 24 x 20 cm
De kruising, olieverf op paneel, 56 x 20 cm
De nieuwe natuur, olieverf op paneel,12 x 39 cm
Ruigte, olieverf op paneel, 20 x 24 cm
Baselitz, olieverf op paneel, 20 x 24 cm
Hier, olieverf op paneel, 10 x 37 cm
Klara de teloorgang, olieverf op paneel, 48 x 25 cm
Reflecties, olieverf op paneel, 60 x 160 cm
Op stap, olieverf op paneel, 20 x 60 cm
De plompen, olieverf op paneel, 70 x 25 cm
Hans Parlevliet (1953) schildert minutieus en realistisch. Zijn schilderijen zijn coloristisch, zonder echter aan plastiek te verliezen. Veel aandacht wordt besteed aan de compositie, die uiterst zorgvuldig wordt afgewogen.
Het Noord-Nederlandse landschap speelt een sleutelrol in het werk van Hans Parlevliet.
Een strakke horizon, veelal zichtbaar van links tot rechts, een afwisseling van weilanden al dan niet kale akkers, water, met hier en daar een boom, is het scenario waarmee hij zijn schilderijen opbouwt. De thema's die hij gebruikt wisselen heel langzaam, als in een slowmotion stripverhaal. Hoewel de landschappelijke elementen die Hans Parlevliet gebruikt heel herkenbaar zijn, zijn de landschappen in principe niet-bestaand. Ze zijn uit de duim gezogen, uit hun context genomen, verplaatst of uitvergroot. Kenmerkend voor veel van zijn schilderijen is het licht, dat haast altijd van opzij komt, met dikwijls een vervreemdend aspect. Veel werk wordt besteed aan de voorgrond, die vaak vlak voor de voeten van de toeschouwer begint. Soms plaatst hij ter relativering, maar ook om de aandachtige toeschouwer te belonen, ergens een klein beeldgrapje.