Peter Durieux
Landschappen als oases van rust waarin men stil kan vertoeven en mijmeren over de schoonheid van de natuur.
SNEL ZOEKEN
Schilders
- Gerard van de Weerd
- Flip Gaasendam
- René Jansen
- Ben Rikken
- Rein Pol
- Albert Greving
- Peter Durieux
- Herman van Hoogdalem
- Antoine Vincent
- Siemen Dijkstra
- Hans Musters
- Gijs Kos
- Sophie Amauger
- Corry Kooy
- Mattie van der Veen
- Simeon Nijenhuis
- Ruth van Royen
- Michiel Schrijver
- Ruud Verkerk
- Hans Parlevliet
- Eddy Stevens
- Johan Abeling
- Chris Herenius
- Ingrid Smuling
- Herman Tulp
Van Geys naar Moulinas, acryl op paneel, 13 x 40 cm
La Boulmene, acryl op paneel, 15 x 56,5 cm
In een zijtak van de Dordogne, acryl op paneel, 19,8 x 42,5 cm
Peloutier, acryl op paneel, 21 x 51 cm
Klintholmhavn, acryl op paneel, 18 x 33 cm
Groene Boot, acryl op paneel, 25 x 40 cm
Iets voorbij Moulinas, 20 x 90 cm & Achter Peloutier, 15 x 55 cm
In Jonac, potlood tekening, 25,5 x 17 cm
Trap bij Planchez, acryl op paneel, 20 x 26,5 cm
La Chave, 12,8 x 45 cm & La Ribeyre 17,5 x 52 cm
Groene bossen, een weiland met een hekje of een stenen muurtje worden zorgvuldig en tot in detail uitgebeeld. Zonlicht strijkt gelijkmatig over de voorstelling; er is geen wind, geen onrust, alles is verstild. Peter Durieux (1951) ontleent zijn ideeën aan zijn reizen naar Frankrijk, waar hij wandelt en schetsen maakt van plekken die hem boeien. De tekeningen die hij buiten maakt, zet hij in een schilderij om in zijn atelier. Hij schildert echter nooit precies na wat hij ziet. De compositie van het beeld zet Peter Durieux naar zijn eigen hand waarbij fantasie en werkelijkheid in elkaar overvloeien. Storende elementen worden weggelaten en voorwerpen worden verschoven of toegevoegd. Het is uiteindelijk de compositie, de vlakverdeling, het spel van licht en donker en het kleurgebruik dat telt, niet het werkelijkheidsgehalte van de voorstelling.
Peter Durieux is een fijnschilder-realist wiens landschappen een verlangen naar een verloren harmonie met de natuur oproepen.
Mensen komen niet voor in de schilderijen van Peter Durieux. Wel zien we steeds de aanwezigheid van de menselijke hand in bouwsels, hekjes en huizen. Het zijn elementen die zich harmonieus in de natuur voegen, alsof de menselijke aanwezigheid alleen iets toevoegt en geen afbreuk doet aan zijn omgeving.