Piets Althuis

De beelden van Piets Althuis (1942) vinden vaak hun oorsprong in woorden uit gedichten en liedjes. Zo inspireerden de 'hoge vogels' uit een lied van Huub Oosterhuis haar via allerlei omwegen tot de serie vogelcreaties. Maar ook (mythologische) verhalen kunnen de aanzet zijn voor een verbeelding in brons. Veel van haar figuren lijken op de een of andere manier iets te willen vertellen, of het nu gaat om een 'vrouw op weg naar het feest', een Icarus of een meisje met ballon en vogel. Het verhalende element wordt nog versterkt doordat zij haar beelden bijna altijd een naam geeft.

In de woorden van Piets Althuis: “een beeld is nooit zwaar, ook al kun je het niet optillen”.

Deze op het eerste gehoor wat paradoxale uitspraak is typerend voor haar beelden. Wie ernaar kijkt, ontdekt dat ze inderdaad iets lichtvoetigs hebben. Deze lichtheid komt bijvoorbeeld in de reeks vogelbeelden treffend en functioneel tot uiting, maar ook andere beelden vallen op door hun schijnbare gebrek aan gewicht. Ook in een andere betekenis is licht een kernwoord: volgens Piets Althuis streven haar beelden altijd naar het licht. Misschien dat ze daarom voor veel mensen een bijna feestelijke uitstraling hebben.

Piets Althuis volgde haar opleiding aan de vrije academie te Nunspeet.