Ruth van Royen

Ruth van Royen (1959) was als klein kind al gefascineerd door 'de Dingen': ik pakte elk buskaartje, lucifersdoosje of propje papier van de straat op. Ook tekende ik het ene - liefst kleine - schetsboek na het andere vol, o.a. met zelfportretten in potlood, viltstift of Wasco. Op mijn 16e ging ik met Echte Olieverf schilderen; ik pakte het gelijk groots aan en verbeeldde de kosmos: planeten verbonden door een spinnenweb, waarin God zich zou bevinden." Toen het tijd werd een beroep te kiezen, heb ik getracht successievelijk bibliothecaris, filosoof en automonteur te worden, maar gelukkig ontkomt een mens niet aan zijn bestemming.

Op de kunstacademie heeft Ruth van Royen, onder de bezielende invloed van o.a. Mathijs Röling en Diederik Kraaijpoel, de wereld der Dingen herontdekt. Die wereld was aanvankelijk nogal vol: "Hoe meer voorwerpen op het doek, hoe knapper de schilder", moet ze gedacht hebben.

"In de loop der jaren ging ik steeds meer mijn hart volgen en bleken Ontroering en Verwondering uit te nodigen tot odes aan de Eenvoud."

Ruth van Royen grijpt regelmatig terug op het formaat 'postzegel', dat bijzonder geschikt is voor een icoon van het kleine, het nederige en het vergankelijke, dat ze nog steeds 'op straat' vind: de microkosmos.

Ruth van Royen volgde haar opleiding aan de academie Minerva Groningen.